Fris2000

Pim

chris — Sun, 06 May 2012 11:52:33 +0000

http://www.pimfortuyn.com/asp/default.asp?t=show&id=1767

http://www.youtube.com/watch?v=deTKmGGZPWc

PIM in JAAP , lees dit

chris — Sun, 06 May 2012 11:45:34 +0000

PIM

Lees Geen stijl

http://www.geenstijl.nl/

http://www.dejaap.nl/2012/05/06/het-abc-van-pim-fortuyn/

Niets geleerd

chris — Sat, 05 May 2012 11:13:58 +0000

Morgen, zondag, om zes minuten over zes ’s avonds zal het precies tien jaar geleden zijn dat de meest spraakmakende Nederlandse politicus Pim Fortuyn werd vermoord. Het gebeurde op een miezerige parkeerplaats van een radiostudio in het Mediapark te Hilversum. De moord was het haast onvermijdelijke resultaat van de grootste demoniseringsactie die ooit in onze media te zien is geweest. Daarom is het nu tijd voor een nabeschouwing over het droevige verleden en een waarschuwing voor de toekomst.

Zoals bekend was de moordenaar de fanatieke milieuactivist Volkert van der G. Hij had zich verscholen in de bosjes bij de parkeerplaats en hij schoot de succesvolle politicus van achteren neer. Bij de gerechtelijke lijkschouwing bleken in Pims lichaam acht gaten te zitten. Alleen al de borstkas was zesmaal doorboord met drie inschotopeningen aan de achterkant en drie uitschotgaten aan de voorzijde. Daarbij waren onder meer de linkerlong getroffen en het hart. Een halsslagader was geraakt en het strottenhoofd verwoest. Er waren twee schampschoten op de schedel waardoor er botsplinters tot diep in de hersenen waren doorgedrongen. De flamboyante politicus had geen schijn van kans om deze zware verwondingen te overleven.

Eenzaam

Prof. dr. Pim Fortuyn, die ruim tien jaar geleden meer dan 1,6 miljoen Nederlanders nieuwe hoop had gegeven voor een politiek beter Nederland, stierf eenzaam. Liggend, in een perfect maatkostuum, dat bijna zijn handelsmerk geworden was. Alleen een hem totaal onbekende vrouwelijke beveiligingsbeambte, Shirley Snell, knielde vol mededogen naast hem neer, hield zijn hand vast en bleef tegen hem praten, totdat hij ophield met ademen. De jonge persfotograaf Robin Utrecht, die zich, net als de moordenaar, achter de struiken had verscholen, maakte een indrukwekkende maar in wezen gruwelijke foto van Pims dode lichaam. Die foto ging de hele wereld over en maakte voor iedereen duidelijk wat de vreselijke consequenties kunnen zijn van systematische politieke diabolisering die een misdadig karakter droeg.

De welbespraakte en elegant geklede Pim Fortuyn had gehakt gemaakt van het verstarde politiek correcte optreden van vooral de toenmalige linkse politici. De problemen veroorzaakt door de ongeremde immigratie van onaangepaste allochtonen werden door hem openlijk besproken. Dat vond de politieke elite uit die tijd een vorm van racisme en discriminatie en wel op grond van artikel 1 van onze grondwet. Toen Fortuyn openlijk stelde dat indien artikel 1 een zinvolle discussie over immigratie en allochtonenproblemen onmogelijk maakte, dat het artikel maar uit de grondwet moest worden verwijderd, brak de hel los in de media. In uitzendingen, artikelen en (publieks-) reacties was het hek van de dam.

„Ik hoop dat je in die darkroom van je zo snel mogelijk aids krijgt”, was een van de verwensingen die de openlijke homoseksueel Fortuyn werden gemaakt. Nederland gonsde opeens van woorden als ’kale nepprofessor’,’charlatan’, ’polder-Mussolini’, ’fascist’, narcistische flikker’, relnicht’, anti-islamist’, ’ontiegelijke klootzak’, ’de Nederlandse Adolf Eichmann’. Het waren stuk voor stuk beledigingen waarmee iedere Nederlander zonder meer naar de rechtbank kon stappen vanwege smaad, belediging of het aantasten van zijn goede naam.

Tijdens het proces tegen Volkert van der G. vroeg de rechter wat hem tot zijn gruwelijke daad had gebracht. De uiterst linkse milieuactivist bleek nooit iets van professor Fortuyn te hebben gelezen. Geen artikel, geen column, geen redevoering, geen boek. Hij was uitsluitend afgegaan op wat hij had gelezen en gehoord.. Zo was hij tot de conclusie gekomen dat Fortuyn een groot gevaar voor de samenleving was. Hij zag het toen als zijn taak dat gevaar, via een moordaanslag, uit de weg te ruimen. Dit psychologisch fenomeen is exact hetzelfde als de hersenspoeling die miljoenen Duitsers door het naziregime tussen de jaren 1925 en 1945 ondergingen. Die werden op dezelfde wijze via de toenmalige nazimedia geestelijk klaargestoomd tot virulente antisemieten en geweldplegers tegen alles wat geen nazi was. Iedereen weet thans wat dat teweeg heeft gebracht: een wereldoorlog en een Holocaust.

Net als in die oorlogstijd werden ook artiesten ingeschakeld om de hersenspoeling en de demonisering te volmaken. Zo werd in 2003 een nieuwjaarsbijeenkomst van GroenLinks in Utrecht georganiseerd. Daar trad de bekende blinde columnist en cabaretier Vincent Bijlo op. Het absolute succes van diens optreden was de grap over de dode Pim Fortuyn dat schieten in onze taal niet meer wordt omschreven als ’Pief, Paf, Poef’, maar als ’Pief, Paf, Pim’. Dat was kennelijk een macabere vorm van GroenLinkse humor. Men verweet Fortuyn ook dat hij een ’populist’ was, omdat iedereen, oud en jong en in alle lagen van de maatschappij en zelfs kinderen, hem konden begrijpen omdat hij helder en begrijpelijk Nederlands sprak zonder iets van een papier te lezen.

Infaam

De bekende juristen Spong en Hammerstein hebben na de moord getracht een aantal journalisten en krantenredacties voor de rechtbank te dagen wegens uitspraken die in hun visie uiteindelijk tot de moord hadden geleid. Maar die aangifte werd uiteindelijk geseponeerd. De moordenaar echter kreeg inmiddels een voorkeursbehandeling in de gevangenis.

Kort voor de moord had Fortuyn nog een drietal met stront gevulde taarten in zijn gezicht gekregen. Dat gebeurde in Nieuwspoort te Den Haag, waar hij zijn befaamde boek ’De puinhopen van acht jaar Paars’ aan de pers presenteerde. Niemand van de vele journalisten en cameramensen hield daarna de daders tegen.

Dit alles kan gebeuren als er geen rem meer is wanneer men met politieke acties mensen probeert kapot te maken. Gezien de persreacties op het nieuwe politieke fenomeen Geert Wilders, lijkt het erop dat de verschrikkelijke gebeurtenissen van tien jaar geleden rondom Pim Fortuyn kennelijk in allerlei elitaire kringen uit het collectieve geheugen is gewist. Zou dat soms een politieke vorm van alzheimer kunnen zijn?

Het nieuwe boek van Geert Wilders

chris — Mon, 30 Apr 2012 12:38:42 +0000

Hoei Boei

http://hoeiboei.blogspot.com/2012/04/het-nieuwe-boek-van-geert-wilders-een.html#more

De foute keuze van Comité 4 en 5 mei

chris — Sat, 28 Apr 2012 11:38:16 +0000

De afgelopen week is een rel ontstaan over de bijdrage die Auke Siebe Dirk de Leeuw, een 15-jarige schooljongen uit Helmond, zou leveren aan de Dodenherdenking op 4 mei aanstaande. Hij heeft een rijmloos gedicht geschreven over zijn oudoom Dirk Siebe, naar wie hij is vernoemd. Zijn gedicht, getiteld Foute Keuze , werd door mevrouw Nine Nooter, directrice van het Nationaal Comité 4 en 5 mei, uitgekozen om tijdens de Dodenherdenking door Auke zelf te worden voorgelezen. Het Auschwitz Comité heeft dit voornemen echter verhinderd.

Het Comité 4 en 5 mei schrijft sinds enkele jaren een gedichtenwedstrijd uit onder scholieren. Er wordt hun gevraagd te reflecteren op de psychologische, emotionele en historische effecten van de Tweede Wereldoorlog. Dit alles onder meer om het tanende begrip rondom de jaren ’40-’45 weer wat op te frissen. Dat is natuurlijk een goed idee, want de kennis over die gruwelijke periode neemt, vooral bij jongeren, snel af. Het onderwijs laat op dat punt veelal verstek gaan. Het gebrek aan historisch besef echter, vindt men niet alleen bij jongeren, maar ook bij volwassenen, die de Tweede Wereldoorlog niet zelf meer bewust hebben meegemaakt.

Toekomst

Bij diverse enquêtes is gebleken dat een groot percentage van onze volwassenen niet één concentratiekamp bij name weet te noemen en ook niet hoeveel slachtoffers er zijn gevallen, laat staan hoeveel Joodse burgers door de Duitse nazi’s zijn vermoord. Zo is er een vrij grote groep Nederlanders ontstaan die beweert dat nu die oorlog al meer dan vijfenzestig jaar geleden is beëindigd en wij niet meer moeten stilstaan bij het verleden, maar alleen moeten kijken naar de toekomst. Ook wordt daarbij gesteld dat niemand als slechterik geboren wordt, zodat we begrip moeten hebben voor de sociale omstandigheden die er destijds toe hebben geleid dat velen lid werden van foute organisaties. Zoals bijvoorbeeld de NSB, of die, als politieagent, zich leenden voor het meedogenloos opsporen en arresteren van hulpeloze Joodse medeburgers.

Tenslotte kwamen er politici die modieus gingen babbelen over een nieuwe invulling van de 4e en 5e mei. Die moesten in het teken staan van algehele verbroedering en van lief zijn voor elkaar. Zo kwam men op het idee de Duitsers uit te nodigen bij onze Dodenherdenkingen. Immers, Duitsland had toch óók vele soldaten en burgers verloren in de Tweede Wereldoorlog? Enkele jaren geleden kwam de vroegere minister Rita Verdonk met het doodzieke idee de meidagen om te bouwen tot een ’Dag van Binding’, namelijk tussen allochtonen en autochtonen.

De historicus prof. dr. H.W. von der Dunk maakte het nóg bonter. Hij schreef op 5 mei 2003 in de Volkskrant dat ’de herdenking van de Tweede Wereldoorlog een versteend seizoensgebonden ritueel is geworden zoals de Matthäus Passion met Pasen’. Zijn collega Chris van der Heyden zei, naar aanleiding van het gedicht van Auke de Leeuw, dat ’de Dodenherdenking een steeds algemener karakter krijgt, omdat er maar weinig echte slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog nog in leven zijn’. Daarom zou het voor de hand liggen het gedicht ’Foute Keuze’ van Auke Siebe Dirk de Leeuw een plaats te geven bij de Dodenherdenking.

Het gedicht van Auke de Leeuw staat thans in vrijwel alle kranten volledig afgedrukt. Het gaat over een oudoom van Auke, die in de Tweede Wereldoorlog ’de verkeerde keuze’ heeft gemaakt door in dienst te treden van de Waffen-SS. Hij vocht in Rusland en sneuvelde in 1945 op de puinhopen van Berlijn. Auke is naar die oudoom vernoemd, met de voornamen Siebe Dirk, omdat die oom ’niet vergeten mag worden’. Het gedicht is goed geschreven en aan de oprechtheid van de 15-jarige Auke mag zeker niet getwijfeld worden. Waar wél aan te twijfelen valt is aan het gezonde verstand van de moeder van Auke, Margriet de Leeuw-Jongejans, en aan het benul van de directrice van het Nationaal Comité 4 en 5 mei.

Beide vrouwen zijn van een naoorlogse generatie. Margriet de Leeuw, Aukes moeder, is CDA-wethouder Zorg, Welzijn, Jeugd en Onderwijs van de gemeente Helmond. Ze is geboren in 1963 en opgeleid als verpleegkundige en docent. De directrice van het Nationaal Comité 4 en 5 mei is doctorandus Nine Nooter. Geen van de twee heeft begrepen dat het in het geval van de oudoom die SS’er werd, niet simpel ging om ’een foute keuze’ voor ’een verkeerd leger’. Ieder mens kan een verkeerde keuze maken. Maar de twee modieus halfzachte dames hebben zich vrij zeker niet gerealiseerd dat de Waffen-SS niet zomaar een Duits leger was, maar een uitgesproken criminele en gewelddadige organisatie van meedogenloze nazi’s.

Kinderen

Het is dan ook niet voor niets dat de hoogste SS-chef, Heinrich Himmler, uit de Waffen-SS de zogenaamde Einsatzgruppen rekruteerde om in Polen en Rusland massaal Joden, zigeuners, Sinti, Sovjetburgers en Russische krijgsgevangenen, inclusief duizenden kinderen, te vermoorden. Dat werd toen nog geheel handmatig gedaan middels massa-executies, die in gruwelijkheid ieders verbeelding tarten. Van de zes miljoen vermoorde Joden zijn er hooguit vier miljoen gestorven in de gaskamers van concentratiekampen, zoals onder meer Auschwitz, Treblinka en Sobibor. De overige, ruim twee miljoen, zijn op gruwelijke wijze afgeslacht door de zogenaamde SS-Sonderkommando’s, die behoorden tot de eerder vermelde Einsatzgruppen. Van alle weerzinwekkende moordpartijen op weerloze burgers en kinderen is die van Babi Yar bij Kiev de meest bekende. Daar werden in september 1941 meer dan 30.000 mensen in enorme massagraven door SS’ers doodgeschoten. Deze slachting duurde dagenlang.

Omdat zelfs vele SS’ers er tenslotte psychisch niet meer tegen konden en de hoeveelheid voor de slacht bestemde slachtoffers gewoon te groot was, besloot Heinrich Himmler, in overleg met Eichmann en Hitler, over te gaan op massaal gebruik van gaskamers. Wellicht is het een goed idee om Margriet, die zelfs haar zoontje Auke de voornamen Dirk Siebe van de SS-oudoom heeft gegeven, een lezenswaardig boek over de beulen van Hitler te geven.

En zeker ook Nine Nooter, de directrice van het Comité 4 en 5 mei , had beter moeten weten. Ook aan haar dient een geschiedenisboek te worden uitgereikt. Misschien beseft ze na het lezen van bijvoorbeeld ’Kanttekeningen bij de Holocaust’ van Jean Thomassen (Uitg. Aspekt 2011, ISBN 13.978.90.9511.696.2) wat wij straks herdenken. En waarvoor wij gepast zullen zwijgen. Al is dat maar voor twee minuten.

ROB HOOGLAND…….

chris — Wed, 25 Apr 2012 09:07:36 +0000

CLOWNS

Dat moet ik Didi & Emilio nageven: ze laten er geen gras over groeien. Het duurt nog een eeuwigheid voordat het 12 september is, maar het eerste debat na de val van het kabinet moest zelfs nog beginnen toen deze twee Haagse clowns de kiezer reeds duidelijk hadden gemaakt waar ze precies staan. Wel lef. Het woord clown komt uit het Engels, waarin het oorspronkelijk ’onbenul’ of ’boerenpummel’ betekende. Daar wil ik uiteraard niets mee zeggen, zoals ik evenmin iets wil suggereren met de toevoeging dat clowns vaak absurd grote schoenen dragen. Ja, zij leven dus op te grote voet, net als Didi & Emilio gezien hun hartstochtelijke pleidooien voor een hoger begrotingstekort. Maar dat is uw conclusie, niet de mijne. Ik doe u er slechts ter leering ende vermaeck kond van, al kan ik niet ontkennen dat ik mij óók afvraag waarom ik Emile Roemer en Diederik Samsom onmiddellijk met clowns associeer. O, wacht. Het zijn natuurlijk die rode neuzen.

Komt bij dat ze niet echt hun best doen om mij op andere gedachten te brengen. Neem mijn vaststelling, zoals in de openingsalinea van dit cursiefje vervat. Wat kon ik anders opschrijven na de onthulling van de SP-leider dat hij slechts vanwege de huidige onhaalbaarheid afziet van het waarmaken van zijn allergrootste wens: het heffen van honderd procent belasting voor de rijken? Tot welke slotsom had ik dan moeten komen nu Didi plotseling toch verkiezingen na de zomervakantie wil (12 september, zoals Mark Rutte later tijdens het debat openbaarde)?

Diederik Samsom: een windvaan volgens de allerbeste sociaal-democratische tradities.

„Vroege verkiezingen zijn het beste voor het land”, zei de PvdA-fractievoorzitter gisteren in De Telegraaf. Ik had de tranen van ontroering nog niet eens uit mijn ooghoeken geveegd, toen Frits Wester twitterde dat Samsom akkoord was gegaan met september. Hoewel dat, voor mij, ook weer niet onverwacht kwam: de PvdA heeft nog nooit het beste voor het land gedaan.

Wilt u een draaikont als uw nieuwe premier?

Kleur het vakje achter Diederik Samsom rood.

Heeft u liever een succeshater?

Stem dan op Emile Roemer.

Onvoorstelbaar, wat de Pol Pot van Boxmeer er in dat interview met Kustaw Bessems uitkraamde. Als hij het hier ooit voor het zeggen krijgt, kan iedereen die door keihard werken een beetje extra geld heeft verdiend, beter op het eerste het beste vliegtuig stappen, indien men tenminste nog niet is opgepakt.

Ontwaakt, niksnutten der aarde, ontwaakt, losers in hongers sfeer! Want dit is de ideale wereld van jaloeziepoliticus Emile Roemer, die hij alleen nog maar, „om praktische redenen”, niet na zegt te streven omdat er nog geen draagvlak voor is: maximuminkomens, alles daarboven voor honderd procent belast.

En dan te bedenken dat clowns mij vroeger altijd aan het lachen maakten.

Catshuisberaad mislukt

chris — Sat, 21 Apr 2012 13:28:11 +0000

DEN HAAG - De onderhandelingen in het Cathuis zijn stukgelopen. PVV-leider Wilders heeft vanmiddag zijn biezen gepakt. Volgens ingewijden kon hij na overleg met zijn fractie de afspraken niet voor zijn rekening nemen. Het is nog onduidelijk wat dit voor gevolgen heeft voor de coalitie. Als de breuk definitief is, lijken nieuwe verkiezingen onafwendbaar.

VVD, CDA en PVV vergaderen al zeven weken over een aanvullend bezuinigingspakket van zo’n 14 miljard euro. Nederland moet in 2013 het begrotingstekort onder de EU-limiet van 3 procent brengen.

Premier Rutte, vice-premier Verhagen, Wilders en hun secondanten bespraken vandaag de doorrekening van het Centraal Planbureau, dat het pakket maatregelen tegen het licht heeft gehouden. Ze kwamen om één uur bijeen, maar al na ongeveer een uur verliet Wilders het beraad. De onderhandelaars hebben nog geen verklaring afgegeven.

De verworpenen der aarde…

chris — Sat, 21 Apr 2012 12:39:28 +0000

In de Partij van de Arbeid is paniek uitgebroken sinds de partijleider Diederik Samsom en de PvdA-fractievoorzitter Hans Spekman besloten om binnen hun partij schoon schip te gaan maken. En daar bedoelen ze mee dat ze zich zeer ergeren aan de ’zakkenvullers’ in de Partij van de Arbeid. Daarom presenteert Samsom een zevental ’nieuwe’ speerpunten van zijn partij, een soort van politieke fatsoenscode.

Het PvdA-lid Albert Simonis reageerde hierop door luidkeels zijn verbazing en verontwaardiging over die ’kaviaarsocialisten en linkse zakkenvullers’ te geven. Hij noemde man en paard. Hij zei onder meer „hoe kunnen PvdA-kopstukken als Willem Kok en Jacques Wallage als commissarissen bij PostNL enorme salarissen toekennen aan topmanagers, terwijl thans duizenden postboden op straat worden gezet en alle postkantoren zijn gesloten? Simonis stelde voor dat de rode stal dringend moest worden uitgemest. Vele oprechte socialisten schamen zich thans dood voor het optreden van die ’linkse zakkenvullers’, waarvan er tientallen zijn.

Hierbij moet niet vergeten worden dat Wim Kok, toen hij nog minister-president was, het grootkapitaal heeft gehekeld waarbij hij de beruchte geldgraaiers in 1997 verweet aan „ exhibitionistische zelfverrijking ” te doen. Maar we weten allemaal dat Wim Kok na zijn afscheid van de landspolitiek onmiddellijk commissaris werd van de ING, de Shell en de toenmalige Koninklijke Post Nederland. In die functies wist hij een salarisverhoging voor topmanagers van 68 procent (!!) erdoor te krijgen. Want Wim Kok is, wat de Duitsers noemen, een ’Real Politiker’, een man die alleen maar kiest wat voordelig is en daarbij iedere emotie en moreel besef overboord zet.

Graaiers

Kok was ook de man die later, als commissaris voor de ING, de torenhoge bonussen verdedigde. Maar terwijl Hans Spekman de vele zakkenvullers bij naam noemde, vond het vooraanstaande PvdA-lid Lodewijk de Waal, de uitmestplannen van Spekman en Samsom „onuitvoerbaar”, omdat de rücksichtsloze graaiers hun zeer goed betaalde functies ’niet uitoefenen namens de PvdA’. In dit verband sprak Lodewijk de Waal over een „inquisitiementaliteit”, die wellicht gevaarlijk is voor de partij. Maar bij al die onverkwikkelijke discussies over de slechte moraal en de ontbrekende ethiek van socialisten, moest ik, met zowel ontroering als verbijstering, terugdenken aan mijn eigen jeugd in de jaren dertig van de vorige eeuw.

Mijn ouders kwamen beiden uit de arbeidersstand. Maar ze hadden zich door keihard werken en studeren opgewerkt tot de zogenaamde ’hogere klasse’. Mijn artistieke, zeer begaafde vader, die begonnen was als diamantslijper, doorliep de Rijksakademie van Beeldende Kunsten. Hij werd later een geliefde leraar. Mijn moeder, die begonnen was als dienstmeisje bij rijke mensen van de Amsterdamse grachtengordel, studeerde ’s nachts en werd later procuratiehoudster bij de socialistische drukkerij ’De Vooruitgang’.

Armoede

Ze waren al jong lid geworden van de SDAP, de Sociaal Democratische Arbeiders Partij, die in 1946 opging in de PvdA. Beiden hadden zij de bittere armoede en de sociale discriminatie meegemaakt van de arbeidersklasse van honderd jaar geleden. De SDAP, destijds nog geleid door de befaamde Friese jurist Pieter Jelles Troelstra (1860-1930), werd voor hen een soort maatschappelijke religie. En op de grootste socialistische feestdag, de Dag van de Arbeid, op 1 mei, liepen ze met duizenden gelijkgezinden, allen voorzien van fakkels, mee in een enorme optocht door Amsterdam. Mijn vader schilderde op vrijwillig ingeleverde beddenlakens enorme verkiezingsleuzen en afbeeldingen voor zijn partij. Dat deed hij vooral ’s nachts, want overdag moest hij werken. Hij verrichtte dat alles voor niets, want het was immers voor het heilige ideaal van de socialistische partij. Als kleine jongen mocht ik soms mee en als aan het einde van de dag ’De Internationale’ werd gezongen, werden hun ogen vochtig van ontroering. De Internationale, het strijdlied van de arbeidersbeweging, werd geschreven door de Fransman Eugène Pottier en op muziek gezet door de Belg Pierre de Geyter. Sinds 1892 was dat het officiële strijdlied van de zich omhoog worstelende arbeidersklasse.

Hoop

De meeslepende melodie versterkte bij al die mensen de hoop op een komende nieuwe en rechtvaardige maatschappij waarin geen onrecht, oorlog, uitbuiting of honger meer zou bestaan.

’Ontwaakt, verworpenen der aarde!
Ontwaakt, verdoemden in hongersfeer
Redelijk willen stroomt over de aarde
En die stroom rijst al meer en meer…’

Deze Nederlandse vertaling is van de begaafde dichteres Henriette Roland Holstvan der Schalk. Destijds zong ik dapper mee, hoewel ik de woorden toen niet begreep. Omstreeks het jaar 2000 is het strijdlied in de ban gedaan door toenmalig PvdA-bestuurslid Felix Rottenberg. Zelfs voor een vurige socialist was het kennelijk te gortig om te zingen over ’verdoemden in hongersfeer’ en ’verworpenen der aarde ’, wetend dat vele PvdA-leden de oproep van supersocialist Wim Kok (1995) om „de ideologische veren af te schudden” wel zeer letterlijk opgevat hebben. De laatste echte grote socialist, Willem Drees, zag dit alles aankomen en hij verliet aan het einde van zijn carrière (plm. 1971) de Partij van de Arbeid.

Als ik tegenwoordig bij een zeldzame gelegenheid de Internationale hoor spelen en zingen, ben ik opeens weer de kleine jongen die in het licht van brandende fakkels opkijkt naar zijn ontroerde ouders, die droomden van een nieuwe maatschappij zonder graaiende grootverdieners en met respect voor ieder medemens. En als ik dan lees van de barre en kille mentaliteit van de nieuwe linkse elite, die, in navolging van kameraad Kok, zijn ideologische veren heeft afgeschud, dan denk ik aan de dichtregels van Henriette Roland Holst:

De staat verdrukt, de wet is logen,
De rijkaard leeft zelfzuchtig voort;
Tot ’t merg wordt d’ arme uitgezogen
En zijn recht is een ijdel woord…

subsidie weggooien

chris — Sat, 14 May 2011 13:36:28 +0000

lees hier

http://www.hetvrijevolk.com./

http://thewestistheverybest.punt.nl/?id=548462

Tom van Mourik (VVD) gekozen tot beste statenlid Friesland

chris — Fri, 18 Feb 2011 16:57:51 +0000

VVD-lijsttrekker Tom van Mourik is door zijn collega’s in provinciale staten gekozen tot beste statenlid in de provincie Friesland. Van Mourik werd door zijn mede-statenleden geroemd om zijn deskundigheid op diverse terreinen. GroenLinks-statenlid Irona Groeneveld kwam als tweede uit de bus.

Van Mourik’s politieke carrière is deels gevormd in de gemeente Tytsjerksteradiel. Hier werkte hij lange tijd als ambtenaar en verbond theoretische beleidsnotities met praktische uitvoering. Als gemeenteraadslid en fractievoorzitter voor de VVD in de raad van Leeuwarden zette hij deze aanpak voort.

Als wethouder van economie van Leeuwarden gaf Van Mourik vorm aan de revitalisering van het verpauperde bedrijventerrein Leeuwarden-west. De investering in dit gebied bedroeg vele miljoenen. De gemeentelijke aanpak leidde tot verdere investeringen van de ondernemers.

Momenteel is Van Mourik deeltijdbestuurder op Vlieland. Als wethouder van de kleinste gemeente van het land zorgt hij voor een buitenproportionele aandacht voor het eiland. Zo wordt er aanstaande zaterdag op het eiland een bijzondere politieke bijeenkomst georganiseerd met de kanonnen Betty de Boer (VVD-Tweede Kamerlid) en Aukje de Vries (VVD-fractievoorzitter Leeuwarden en kandidaat-statenlid).

Datum: Donderdag, 17 Februari 2011